PISTLAR
"Að velja mig"
24.desember 2024
Hvað þýðir það að velja mig ?
Í þessum pistil langar mig að skoða það svolítið hvað það þýðir fyrir mig. Ég hef alltaf haldið að ég væri að velja mig og örugglega myndu flestir segja að ég gerði það mjög mikið. En þegar ég fór að skoða þetta fyrir sjálfa mig þá áttaði ég mig á að það er mest útá við sem ég vel mig, segi og hegða mér eins og ég held að líti vel og rétt út fyrir aðra.
Ég hef á löngum tíma leyft mér að hunsa mína innri rödd og þörf. Afhverju skyldi ég hafa gert það ? Einfalda svarið er af skömm, skömm fyrir hver ég er, hvað ég hef gert og ekki gert. Skömm sem yfirtekur allt. Að skila skömminni er hugtak sem ég skildi ekki að fullu fyrr en í þessari viku, orðin 52 ára, hef skilið það að einhverju leyti en ekki að fullu.
Ég er kona sem hef unnið mjög mikla sjálfsvinnu í gegnum tíðina, unnið úr og með mjög margt en með lífsþjálfanum mentorunum mínum þá sá ég þetta haft sem í mínu lífi hefur verið svo skírt á liðnum dögum. Vegna skammar hef ég ekki í raun og veru verið að velja mig í gegnum tíðina. Ég hef ekki hlustað á mína eigin rödd, ekki þorað að standa með mínum skoðunum, hugsunum eða þörfum að öllu leyti. Og nú veit ég að sumir gætu hugsað er það nú ekki eigingirni, en nei þetta þýðir eiginlega að mínu mati algjörlega andstæðuna því ef ég er heiðarleg við sjálfa mig og þori að hlusta og skoða mig af einlægni þá mun ég koma heiðarlegra og betur fram við náungann.
Ég var spurð í vikunni afhverju ég væri ekki til í að gefa Guði skömmina alveg eins og ég hefði beðið hann um að taka aðra bresti frá mér og fegin leyft honum það. Svarið mitt kom svo skýrt í ljós í samtalinu, frumheilinn minn sem vill frekar vera í kunnulegu helvíti en framandi himnaríki og hefur ríghaldið í eldgamla skömm sem af gömlum vana til að ég fari mér nú ekki að voða, ofmetnist eða verði montin eða bara hreinlega verði nú sú kona sem ég vil í raun og veru vera.
En með því að horfast í augu við skömmina, segja frá, viðurkenna og setja ljós á hana þá er maður að skila skömminni. Mín skömm birtist með þeim hætti að ég var alltaf að vanda mig, birtist í fullkomnunaráráttu að þar sem ég var ekki eða upplifði mig ekki nóg þar reisti ég uppi veggi hleypti ekki að mér raunverulega. Þegar maður hleypir ekki að sér þá verður maður kaldur. Brene Brown segir að berskjöldun sé það sem við þurfum og það sé hugrekki að búa yfir. Og svo magnað sem það er þá er ég mjög góð í því víða, en ekki allstaðar og síst gagnvart þeim sem mest eiga það skilið, fólkinu mínu. Þar hef ég verið í ótta, ótta við að vera særð, yfirgefin og meidd. Og þar af leiðandi ekki hlustað á mig og ekki valið mig.
Ég elska þennan árstíma og ég er algjörlega á móti því að áramótaheit/nýársheit séu bull, ég hef tamið mér að nýta þennan tíma til að fara yfir líðandi ár og setja tóninn fyrir næsta ár. Þakka fyrir allt það dásamlega sem gerðist og það sem ég vil að gerist á því næsta. Undanfarin ár höfum við hjónin sett okkur ásetning fyrir komandi ár og það setur okkur í fókus allt árið. Í ár verður mín setnig ég vel mig svo vel ég þig og með kærleika og þakklæti tekst ég á við allt. Veit þetta eru 2 setningar en það má.
Í gegnum lífsþjálfa fræðin sem ég var svo heppinn að kynnast í prógrammi LMLP árið 2022, þá hef ég fengið ótrúlega mörg tækifæri til vaxtar, persónulega og svo síðar með að fara að starfa sem lífsþjálfi hjá Veldu þig. Við stöllur í Veldu þig fórum í námið hjá Life Coach School í USA og ég starfa í dag sem lífsþjálfi. Í gegnum lífsþjálfun fáum við tækifæri til að verða meistarar í okkur sjálfum sem er eini meistaratitillinn sem ég vil í dag. Það þarf ekki neitt að vera að til að fara í þjálfun, allt sem þarf er vilji til framfara og eða jafnvel bara að kynnast sér sjálfum betur.
Er árið 2025 árið sem þú ætlar að vera hugrakkari, frjálsari og tengdari sjálfri þér og þínum? Þá mæli ég með að þú skráir þig á námskeið hjá Veldu þig sem hefjast 8,jan.2025. Eins og ein góð kona sagði í síðustu viku; ég á skilið að gefa mér það í jólagjöf að koma á námskreið.
Þórdís Jóna Jakobsdóttir
Lífsþjálfi hjá Veldu þig
"Litlu skrefin"
29.október 2024
Ég kynntist lífsþjálfunarfræðunum árið 2022 og ég heillaðist algjörlega af þeim og fann að nálgun fræðanna á lífið og tilveruna væri eitthvað sem ég vildi tileinka mér til að efla mig og stækka líf mitt enn frekar.
Ég fór að skoða líf mitt betur og sjálfa mig sömuleiðis. Var ég sátt við þessa konu sem hafði mótast innra með mér síðustu 47 árin? Mótast af öllu því sem ég hafði gengið í gegnum, mótast af tíðarandanum, samferðafólki og eigin fordómum.
Hver var þessi kona sem ég var búin að byggja upp í öll þessi ár? Hver voru hennar gildi, hverjar voru hennar hefðir og venjur, vildi ég breyta einhverju í fari þessarar konu eða var ég sátt við hana nákvæmlega eins og hún var?
Það sem ég vissi algjörlega var að ég vildi efla mig og styrkja til þess að ég sæi betur þá flottu konu sem ég var búin að byggja upp í öll þessi ár. Kona sem væri tilbúin að sleppa tökunum af allskonar hugsunum í hausnum á sér og setja inn nýjar og miklu skemmtilegri hugsanir.
Strax árið 2022 sama ár og ég byrjaði að stúdera lífsþjálfunarfræðin fór ég í einkatíma í lífsþjálfun. Já þið lásuð rétt, einkatíma.
Var ég hrædd fyrir fyrsta tímann – ó já. Mig langaði mest að hætta við allt þetta vesen í mér sem ég var samt algjörlega búin að búa til sjálf. Það var engin að pína mig í þennan tíma, lífið var jú bara nokkuð gott. En einn af þeim ósiðum sem mig langaði að laga hjá mér var nefnilega að afboða, fresta og hætta við það sem var óþægilegt - það var í mínum huga oft besti kosturinn - auðveldara, þægilegra. En af hverju var ég stressuð fyrir tíma sem ég bókaði alveg sjálf? Jú þetta var nýtt fyrir mig en á sama tíma spennandi svo ég skrifaði nýja sögu fyrir mig þennan dag - ég fór í tímann. Mig langaði að breyta ýmsu í mínu fari. Mig langaði að verða kröftugri, kærleiksríkari, þakklátari og búa til meiri þrautseigju til að framkvæma það sem mig langaði til í lífinu og öðlast þá seiglu sem þarf til að halda áfram alveg sama hvað.
Í fyrsta tímanum var almennt spjall um lífið og tilveruna og við lífsþjálfinn rétt aðeins að kynnast og byggja upp traust okkar á milli en síðan var mér bara hent í djúpu laugina: Af hverju var ég eiginlega búin að skrá mig í einkatíma?
Líf mitt hafði einkennst af því að setja markmið - STÓR markmið - og aftur og aftur féll ég kylliflöt og náði þeim ekki eins og ég vildi. Þetta var ekki til þess að efla sjálfstraustið mitt mikið síðastliðin 20 ár eða svo. Ég skildi aldrei af hverju það gekk svona illa hjá mér að gera hluti sem ég vildi gera eða þurfti að gera - hvað var eiginlega að frétta !!!!
Jú, ég var búin að marg sanna fyrir mér að ég væri kona sem setti sér markmið sem ég stæði svo ekki við og rynni á rassinn með þau öll á mettíma. Ég var í rauninni orðin algjör meistari í þessu og margir eins og ég þekkja að setja markmið í janúar og vera strax í mars búin að gleyma þeim öllum og algjörlega hætt að vinna að þeim - þangað til í janúar á næsta ári.
Ég áttaði mig ekki á því fyrr en miklu síðar, hvað ég var að taka stór skref þennan dag. Hvað það átti eftir að gera mikið fyrir líf mitt að mæta í viðtalið - ég stóð af mér óþægindin, sat í þeim og skrifaði um leið nýja sögu fyrir mig. Ég var að búa mér til nýja hefð og venju - ekki fresta og ekki hætta við. Tekst mér það alltaf í dag - nei, en ég er orðin miklu miklu betri í því.
Og þá loksins kem ég að því sem að þessi pistill hjá mér átti að fjalla um, litlu skrefin.
Með lífsþjálfun hef ég náð að breyta svo miklu í lífinu - í mínum eigin hugsunum. Í dag næ ég markmiðum mínum með því að setja mér lítil markmið í áttina að stóru markmiðunum mínum.
Ég set niður vörður á leiðinni að því sem mig langar og vil gera í lífinu. Lífsþjálfinn minn sagði mér nefnilega að gera það þannig, fá markmið í einu, bara eitt og stundum kannski tvö en alltaf lítil. Ég verð þó að viðurkenna að ég brást ekki vel við þessu í fyrstu og sagði að þá mundi nú ekkert gerast hjá mér í lífinu ef ég ætti að gera svona lítið og litlar breytingar í einu - ég nennti því nú eiginlega ekki. En þá var ég einfaldlega spurð á móti hvort að mínar gömlu aðferðir hefðu verið að virka svona vel við að ná markmiðunum hingað til ;)
Að búa sér til nýjar hefðir og venjur í lífinu tekur tíma og loksins núna 49 ára hef ég orðið þolinmæði og skilning á því að “góðir hlutir gerast hægt”.
Ég hef vaxið og stækkað sjálfa mig síðastliðin tvö árin langt umfram það sem ég hefði nokkru sinni trúað. Ég var eins og ég sagði hér að ofan, búin að sanna það fyrir sjálfri mér að ég byggi ekki yfir seiglunni og kraftinum til þess að gera það sem mig langaði í lífinu en vá hvað ég hafði rangt fyrir mér.
Mér tókst að gera varanlegar breytingar, breytti úreltum og gömlum hugsunum, ég náði markmiðum með litlu skrefunum og hef aldrei setið jafn vel í sjálfri mér og nú þó svo að árið 2024 hafi verið það erfiðasta heilsufarslega hjá mér frá upphafi.
Er mér búið að takast að breyta, laga, græja og gera allt sem mig langar til í lífinu - nei. En í dag er ég hinsvegar orðin meðvituð um fyrir hvað ég stend og hvert ég stefni og með þessari auknu meðvitund fæ ég að leika mér út lífið að prófa nýja hluti sem stækka mig og hjálpa mér að vaxa alla daga, alltaf.
Ég veit að mér á eftir að mistakast á leiðinni og allskonar mun gerast því að það er jú lífið. Stundum mun það taka aðra stefnu en ég áætlaði og það er líka allt í lagi, svo lengi sem ég stend með sjálfri mér og þeirri konu sem ég vil vera og held alltaf áfram, alveg sama hvað.
Valdís Rut Jósavinsdóttir
Lífsþjálfi hjá Veldu þig
"Skipulagið"
13.september 2024
Hvernig líf mitt breyttist þegar ég lærði að skipuleggja líf mitt til betri heilsu.
Ég hef alltaf verið mjög skipulögð, í vinnu vann ég eftir tíma bókunarkerfi svo það var eins gott að vera skipulögð. Ég hinsvegar skipulagði ekki mig, um mig. Þegar ég fór að stúdera lífsþjálfunarfræðin lærði ég algjörlega uppá nýtt að skipuleggja líf mitt og þá fór ég að forgangsraða rétt. Ég skipulagði hvernig ég ætlaði að ná heilsu minni og líðan á frábæran stað. Með hjálp lífsþjálfa lærði ég að tileinka mér hugsanamynstur sem kom mér á þann stað sem ég er á í dag. Eftir fjölda ára í hringiðu allskyns kúra og námskeiða, sem skiluðu engu öðru en að árangur sem kom hratt, gekk aftur í sama gamla farið.
Vá hvað allt varð skýrara og einfaldara við nýtt hugsanamynstur. Ég lærði hvað ég get gert til að stjórna minni líðan og heilsu sjálf, vegferðin hefur verið ótrúlega valdeflandi fyrir mig.
Vegferðin mín hófst árið 2021, þá var ég komin á erfiðan stað með heilsuna mína, andlega og líkamlega. Ég hafði alltaf verið vel virk í allskyns útivist og hreyfingu bæði sumar sem vetur hér áður fyrr. Ég var orðin virkilega slæm í stoðkerfinu, hryggurinn var orðin mjög erfiður, en ég hef glímt við hryggvandamál vegna slyss til lengri tíma. Þetta ástand á mér hafði viðtæk áhrif á allan líkamann, lífstílinn og líðan mína flesta daga.
Að vera 55 ára gömul, komin á þann stað að geta ekki stundað vinnuna mína sem ég elskaði. Ég þurfti að selja hárgreiðslustofuna mína sem ég hafði rekið í 24 ár, það reyndist mér mikið áfall. Mér fannst eins og fótunum hafði verið kippt undan mér, enda veruleiki minn að breytast mikið. Allt í einu mátti ég ekki fara í jeppaferðir, snjósleðaferðir eða skíða og ekki stunda þá hreyfingu sem ég elskaði hvað mest, náttúrugöngur.
Ég bætti á mig aukakílóum og ekki var það að hjálpa bakinu mínu. Ég hef verið bjartsýn „pollýanna“ sem oft hjálpaði mér í gegnum árin en verulega var af henni dregið á vormánuðum 2021.
Ég fann svo hjá mér styrk og von, ég sá kynningu á „nýrri“ nálgun - lífsþjálfun.
Hvað ef þetta væri akkúrat það sem mig vantaði í líf mitt?! Ég ákvað að slá til, mér fannst ég hafa engu að tapa þó ég myndi prófa enn eitt til. Viti menn þetta var akkúrat það púsl sem mig vantaði í lífspúslið mitt og heildarmyndina.
Að læra hugsanavinnu, orsakavalda og svo hvað gömul trú hefur haldið aftur af mér var þvílíkt frelsi. Ég gat hafist handa við að skipuleggja mig fram í tímann, hvernig ég gæti náð heilsu minni og líðan á þann stað sem mig langaði að ná.
Ég fór í lífsþjálfun þegar ég mætti hindrunum og fékk þannig hjálp við að yfirstíga og læra um leið hvað ég væri í raun öflug og við stjórn. Ég lærði að skipuleggja hvernig ég vildi gera hlutina og lærði hvað það var sem væri best fyrir mig. Ég lærði hvað hentaði mér best að borða, hvernig næringu ég þyrfti og skipuleggja það fram í tímann. Hvenær ég ætlaði að borða yfir daginn og hvað ég ætlaði að borða. Með því kom regla og þá var aldrei of eða van heldur algjört jafnvægi í magni, næringagildum og blóðsykurinn varð strax stöðugri yfir daginn.
Kílóin fuku af og allt varð léttara. Ég skráði allt í skipulagið mitt og lærði fljótt með því hvað hentaði mínum líkama og hvað ekki. Það að upplifa þessa stjórn á líðan minni og heilsu gaf mér svo mikið.
Ég tala um lífið fyrir og eftir lífsþjálfun. Þvílíkt frelsi að vita uppá hár hvað ég þarf að gera til að hafa stjórn á minni heilsu. Með þessari vegferð jókst áhugi minn, ég vildi fara dýpra og læra meira. Töfrarnir í lífsþjálfunarfræðunum eru öflugir - ég öðlaðist mitt drauma líf. Fjölskyldan mín fékk til sín eiginkonu, mömmu og ömmu sem er svo miklu betur í stakk búin að vera til staðar og njóta með þeim og þau njóta mín margfalt meira.
Að hafa svona skýra sýn og vera bílstjórinn í mínu lífi er valdeflandi og kraftmikið. Því segi ég komdu til okkar í lífsþjálfun og lærðu að vera við stjórn í þínu lífi.
Ingunn L. Hannesdóttir Scheving
Lífsþjálfi hjá Veldu þig